Hondenziekten

Hondenziekte onder fretten!
Hanneke Moorman-Roest
Frettenkliniek “Brouwhuis” 

Het virus
Het Hondenziektevirus behoort tot de paramyxovirussen. Fretten zijn zeer gevoelig voor het virus en de ziekte verloopt vrijwel altijd fataal. Niet geënte fretten gaan vrijwel allemaal dood hieraan. Een mildere vorm kan voor komen ten gevolge van het gebruik van verkeerde entstoffen. De infectie kan tot stand komen via de lucht en via direct of indirect contact met besmette dieren. De incubatietijd (tijd tussen besmetting en het ziek worden van het dier) is 7-10 dagen.

Het ziektebeeld
De ziekte begint meestal met slecht eten, koorts (tot 40,5° C) en een ontsteking van de ogen en de neus. Het fretje kan hierdoor gaan tranen, niezen en hoesten. Het ziektebeeld lijkt in dit stadium heel erg op een gewone griep. Na 10-15 dagen ontwikkelt zich een huidontsteking onder de kin, aan de lippen, rond de anus en in de liezen. Hierdoor ontstaat jeuk. Een opvallend kenmerk is de soms aanwezige overmatige eeltvorming aan de voetzooltjes.

De luchtwegen zijn het favoriete orgaansysteem voor vermeerdering van het virus. Het gevolg hiervan is het ontstaan van klachten variërend van een ontsteking in de neus tot een ernstige longontsteking. Door onderdrukking van het immuunsysteem ontstaan secundaire bacteriële infecties of infecties in de darmen met bijv. coccidiose. In dit stadium kan er veel pus uit de neus worden geniest. Veel fretjes ontwikkelen tevens diarree.

Ook het zenuwstelsel kan uiteindelijk worden aangetast wat resulteert in neurologische

symptomen als: excitatie, overmatig speekselen, draainek, coördinatie stoornissen, spiertrillingen en toevallen.

Afhankelijk van de virusstam, leeftijd en gezondheidsstatus van het dier sterft een fretje 2-35 dagen na de eerste ziekteverschijnselen.

De diagnose:
Bij het levende dier is de diagnose lastig vast te stellen, maar bij sectie is de ziekte met 100% zekerheid aan te tonen door de patholoog.

De behandeling
De meeste dieren sterven na een infectie. Behandeling geeft meestal slechts een tijdelijk resultaat. De secundaire bacteriële infectie kan met antibiotica worden tegengegaan en ook de coccidiose kan bestreden worden. Het virus zelf is echter niet aan te pakken.

Voorkomen is belangrijk
Entstoffen op basis van hondencellijnen zijn gevaarlijk voor de fret, omdat deze entstoffen de ziekte kunnen veroorzaken bij het dier. Vaccins op basis van kippen-embryocelcultures zijn wel veilig en geven een goede afweer (bijv. Nobivac Puppy DP van Intervet).

Jonge fretten worden geënt op 9 en 14 weken leeftijd. Daarna jaarlijks. Fretten ouder dan 3 maanden worden tweemaal geënt met 3 weken tussentijd. Drachtige dieren kunnen zonder risico voor de pups geënt worden. De pups zijn daarna tijdelijk gedurende ongeveer 6-12 weken na de geboorte beschermd.

Advies
Het is belangrijk dat uw fretten goed geënt zijn. De enting Nobivac Puppy DP heeft altijd een prima bescherming gegeven, maar het is belangrijk om het ongeluk niet op te zoeken door fretten te kopen van dubieuze herkomst of fretten die reeds ziekteverschijnselen vertonen.

Zorg dat uw fretten met de juiste entstof (Nobivac Puppy DP) worden geënt. Elke fret die wordt geënt hoort een entboekje te krijgen van de dierenarts. Indien dit niet het geval is, is dit op zijn minst dubieus en raad ik in de huidige situatie aan om opnieuw te enten. Teveel enten kan geen kwaad!

Zieke dieren horen NIET geënt te worden. Bij een enting moet het diertje zelf afweerstoffen met zijn afweersysteem gaan aanmaken en dat kan een ziek dier niet. Wacht daarom met een enting tot de fret gezond is.

Indien een ogenschijnlijk gezond fretje wordt geent dat in de incubatietijd zit van deze ziekte, dan kan het lijken of het dier juist ziek is geworden van de enting. Dit dier zal ondanks de enting ziek worden, omdat de enting geen effect heeft bij een reeds besmet dier.

 Fretten zijn dus zeer gevoelig voor Hondenziekte (ziekte van Carré) en de ziekte verloopt altijd fataal. De ziekte komt niet zo vaak meer voor en verspreiding vindt plaats via de lucht, speeksel, urine, ontlasting van besmette dieren en door het gebruik van verkeerde entstoffen (in het laatste geval vaak pas 1-3 maanden na de enting, de ziekte verschijnselen zijn dan milder en het dier hoeft hieraan dan niet te overlijden.).

Symptomen: in het acute stadium: koorts, braken, anorexia, ontstoken tonsillen
en een zwakke, vochtige hoest. Huidontsteking onder de kin en aan de lippen, soms ook rond de anus en in de liesstreek. De verschijnselen gaan lijken op een heftige griep. Dan wil de fret niet eten, is lusteloos, heeft koorts. De ogen en neus zijn nat van de heldere tot pussige uitvloeiing. Hoesten kan ontstaan door een tevens optredende longontsteking. De voetzooltjes kunnen verdikt en hard worden.
Na enige tijd ontstaan verschijnselen van het zenuwstelsel: overmatig speeksel, excitatie, draainek, afwijkende oogbewegingen, spiertrillingen en toevallen.
Behandelmethode: enten, tegen enting geven, antibiotica.